Łojotokowe zapalenie skóry - ŁZS
ŁZS - łojotokowe zapalenie skóry - jest schorzeniem obejmującym największy ludzki organ - skórę. Na ryzyko wystąpienia choroby bardziej narażone są te jej obszary, które posiadają więcej gruczołów łojowych.
Zmianom chorobowym towarzyszy stan zapalny. Objawy łojotokowego zapalenia skóry to: czerwone stany zapalnych, złuszczanie się naskórka, swędzenie oraz wysięk ropny. Łojotokowe zapalenie skóry jest schorzeniem trudnym do leczenia, często występuje też nawrót choroby.
W praktyce łojotokowe zapalenie skóry jest łatwo diagnozowane, niemniej trudności sprawia czasami odróżnienie omawianej choroby od łuszczycy. Łuszczyca różni się umiejscowieniem, objawem Auspitza oraz obrazem histopatologicznym. Istotne jest dokładne zebranie wywiadu rodzinnego dotyczącego tej choroby. W diagnostyce różnicowej ŁZS należy pomyśleć o grzybicy i łupieżu różowym. Pierwsza dermatoza różni się bardziej czynnymi zmianami na obrzeżu, silnym świądem i dodatnim badaniem mikologicznym (obecność grzybów w badaniu mikroskopowym). Druga różni się szybszym przebiegiem i tym, że nie ma łojotokowych łusek i strupów, a u dorosłych występują również zmiany w obrębie skóry głowy.
W leczeniu ogólnym możliwe jest zastosowanie kilku opcji terapeutycznych, jednak należy wiedzieć, że leczenie to jest rzadko wskazane, jedynie u chorych z bardzo nasilonymi, nawracającymi uporczywie zmianami, niereagującymi na terapię miejscową . Zaleca się podawanie ogólnie izotretynoiny celem zmniejszenia wydzielania łoju albo konieczne jest podawanie pochodnych imidazolowych (itrakonazol, fluconazol).
W przypadkach źle leczonych, w których doszło do uogólnienia choroby, można krótkotrwale podawać kortykosteroidy oraz czasami stosuje się antybiotyki, zgodnie ze schematami używanymi podczas terapii trądziku.
Tagi: łojotok, łojotokowe zapalenie skóry
Kategoria: Zdrowie
Zobacz także: Oddaj swój głos:
(1 głos/głosów, ocena: 5 na 5)
Loading ...
Leave a Reply